Με τα βήματα του πυρρίχιου, ο Πόντος φέτος θυμάται και γιορτάζει στον Πειραιά

 

«Ας κινηθώμεν λοιπόν μέ εν κοινόν φρόνιμα,

oι πλούσιοι ας καταβάλωσιν μέρος της ιδίας περιουσίας, oι ιερoί ποιμένες ας εμψυχώσωσι τον λαόν με το ίδιόν των παράδειγμα, και oι πεπαιδευμένοι ας συμβουλεύσωσιν τα ωφέλιμα. Oι δε εν ξέναις αυλαίς υπουργούντες στρατιωτικοί και πολιτικοί ομογενείς, αποδίδοντες τας ευχαριστίας εις ην έκαστος υπουργεί δύναμιν, ας ορμήσωσιν όλοι εις το ανοιγόμενον ήδη μέγα και λαμπρόν στάδιον, και ας συνεισφέρωσιν εις την πατρίδα τον χρεωστούμενον φόρον, και ως γενναίoι ας ενοπλισθώμεν όλοι άνευ αναβολής καιρού με το ακαταμάχητον όπλον της ανδρείας και υπόσχομαι εντός ολίγου την νίκην και μετ’ αυτήν παν αγαθόν. Πoίoι μισθωτοί και χαύνοι δούλοι τολμούν να αντιπαραταχθώσιν απέναντι λαού, πολεμούντος υπέρ της ιδίας ανεξαρτησίας; Μάρτυρες oι Ηρωικοί αγώνες των προπατόρων μας».

Με αυτά τα λόγια ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, ο εξ’ Υψηλών, ο πρίγκιπας από την Τραπεζούντα, ο γενναίος Πόντιος με την ευγενική καταγωγή, περιέγραψε το καθήκον προς την πατρίδα και κάλεσε όλους τους Έλληνες στην Επανάσταση. Σε αυτόν τον σπουδαίο του Ποντιακού ελληνισμού, στην επιφανή οικογένεια του και στην συνεχή προσφορά τους στο Έθνος από τον 10ο αιώνα ως σήμερα, θα αφιερωθεί το φετινό Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος (Π.Ο.Ε.), σε διοργάνωση του Συνδέσμου Ποντιακών Σωματείων (Σ.Πο.Σ.) Ν. Ελλάδας και Νήσων, που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 2 Δεκεμβρίου.

2.500 χιλιάδες χορευτές από κάθε γωνιά της Ελλάδας και δεκάδες ακόμη καλλιτέχνες, θα συναντηθούν φέτος στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στον Πειραιά, μπροστά σε παραπάνω από 10.000 θεατές και για πάνω από 3 ώρες, για να αφηγηθούν και να τιμήσουν την ιστορία αυτού του ήρωα με τη μουσική και τον χορό τους, με βίντεο και ομιλίες. Θα πουν την ιστορία του ανθρώπου-σύμβολο που έλαβε την αρχηγία της Φιλικής Εταιρίας με την ταπεινότητα ενός πιστού και την γενναιότητα ενός ευγενούς, του αγωνιστή που πολέμησε για την Εθνεγερσία και που το έργο του ολοκλήρωσε με τη νικηφόρα μάχη της Πέτρας ο αδελφός του, Δημήτριος. Τον άνθρωπο που ενώ ήταν ένας πρίγκιπας από τον βορρά, τόσο τιμούσε την ποντιακή καταγωγή του που ζήτησε η καρδιά του να πάει στην Ελλάδα, παρότι δεν την είχε επισκεφθεί ποτέ όσο ζούσε, και σήμερα αυτή βρίσκεται στην εκκλησία των Ταξιαρχών στην οδό Στησιχόρου.

Ο Αλέξανδρος κι ο Δημήτριος Υψηλάντης, που όλο το Έθνος τίμησε για την προσφορά τους, αξιώθηκαν να έχουν λαμπρούς προγόνους αλλά και άξιους απογόνους που την ιστορία τους δεν κατόρθωσαν να σβήσουν ούτε οι διώκτες του Ποντιακού ελληνισμού. Οι Υψηλάντηδες έχουν ρίζες στους Βυζαντινούς χρόνους, από την οικογένεια των Ξιφιλίνων, μέλη της οποίας διετέλεσαν Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως και συνδέθηκαν με συγγενικούς δεσμούς με την αυτοκρατορική οικογένεια της Τραπεζούντας, τους Κομνηνούς και τους Παλαιολόγους. Οι δεσμοί τους ήταν τόσο στενοί που στον Αλέξανδρο κληροδοτήθηκε, από τον παππού του, το σπαθί του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Τα χρόνια μετά την Άλωση, τα μέλη της οικογένειας έγιναν στόχος εξόντωσης των Τούρκων και κατέφυγαν στην Κωνσταντινούπολη όπου συνέχισαν να υπηρετούν τους Έλληνες και Χριστιανούς από σημαντικές θέσεις, απέκτησαν επιρροή κι αναδείχθηκαν σε μια από τις σημαντικότερες ελληνικές οικογένειες. Η προσφορά τους συνεχίστηκε και στις παραδουνάβιες ηγεμονίες, όπου κατάφεραν να σώσουν τους Έλληνες απο σφαγές και διωγμούς. Η πατρική οικία του Αλέξανδρου και του Δημήτριου ήταν μια εστία της Εθνεγερσίας εξάλλου δεν είναι τυχαίο ότι εκεί εργάστηκε και μορφώθηκε, ως προστατευόμενος της οικογένειας Υψηλάντη, ο Ρήγας Φεραίος.

Το φετινό, 13ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών της Π.Ο.Ε. θα διεξαχθεί στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στον Πειραιά, όπου πριν λίγους μήνες, στις 21 Μάιου, στην πλατεία Αλεξάνδρας, έγιναν τα αποκαλυπτήρια του μεγαλοπρεπούς μνημείου της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, μια ευγενική δωρεά του κ. Ευάγγελου Μαρινάκη, γόνου Υψηλαντών εκ μητρός.

Το μνημείο ονομάστηκε «Πυρρίχιο Πέταγμα» και μοιάζει σαν ένα κύμα φτιαγμένο από πόνο και διωγμό, σαν ένα κύμα που ξεριζώνει και πετά ένα προσφυγοπούλι από τον Πόντο για να το φέρει στον Πειραιά. Πλασμένο με υλικά του σήμερα λέει την ιστορία ενός ξεριζωμού του χθες, ενώνει το παρελθόν με το παρόν και συμβολίζει τη συνέχεια της ιστορίας και την εσωτερική δύναμη, τη φλόγα και τον ηρωισμό.

 
 

About the author

More posts by