Ολοκληρώνεται αύριο η έκθεση, η οποία είναι αφιερωμένη στο μεγάλο Πειραιώτη ηθοποιό Δημήτρη Παπαμιχαήλ με θέμα : «2004-2014: Δέκα χρόνια χωρίς τον Δημήτρη», στο δημοτικό νεοκλασικό κτήριο της Κανθάρου (Ηρώων Πολυτεχνείου 91 και Κανθάρου). Η έκθεση περιλαμβάνει: κοστούμια από ταινίες του Δημήτρη Παπαμιχαήλ, προσωπικά αντικείμενα του, φωτογραφίες του, θεατρικές αφίσες και προγράμματα από εμφανίσεις του, ταινίες που όλοι αγαπήσαμε, πρωτοσέλιδα περιοδικών αφιερωμένων στο μεγάλο ηθοποιό, τηλεοπτικά αφιερώματα, ακυκλοφόρητα τραγούδια, καθώς και την τελευταία του συνέντευξη στο Κανάλι Ένα, που παραχώρησε στο δημοσιογράφο κ. Παναγιώτη Φύτρα. Χορηγοί της έκθεσης είναι: το Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο, η Ταινιοθήκη της Ελλάδος, το Εθνικό Θέατρο, το Θεατρικό Μουσείο, η Έλενα και ο Γιώργος Παπαμιχαήλ και η Έλενα Λιοντοπούλου Παπαμιχαήλ. « Δέκα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την απώλεια του Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Μια απώλεια που μοιάζει και πολύ μακρινή, αλλά και σαν να μη συνέβη ποτέ. Αν κάνουμε μια δημοσκόπηση στον ελληνικό λαό το πιθανότερο είναι να πιστεύουν οι περισσότεροι, ότι ο Δημήτρης ζει. Και το λέω αυτό γιατί οι άνθρωποι πεθαίνουν πραγματικά μόνο όταν τους λησμονούμε. Και το Δημήτρη Παπαμιχαήλ όχι μόνο δεν τον ξεχνάμε, αλλά τον «βλέπουμε», τον ζούμε καθημερινά μέσα από τις ταινίες του. Αυτή εξάλλου είναι η μαγεία του κινηματογράφου και της τηλεόρασης», τόνισε ο Δήμαρχος Πειραιά Βασίλης Μιχαλολιάκος. « Τα «παιδιά του Πειραιά» έχουν μπέσα. Κι ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ με αυτή τη μπέσα περπάτησε από τη δραματική σχολή στο πρώτο θεατρικό σανίδι, στις αξέχαστες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, στους μεγάλους ρόλους και στις στιγμές μοναξιάς. Μια ζωή γεμάτη νιάτα, πάθος και θέατρο. Οι μεγάλες στιγμές ενός ανθρώπου να περνάει από τα δύσκολα σαν γνήσιος Πειραιώτης.Ήταν ο νεαρός Δημήτρης, που έκανε τραγούδι την πόλη του και σιγοτραγουδούσε: «Κάτω στον Πειραιά, στα Καμίνια, φτώχια καλή καρδιά μα και γκρίνια…» κι η Αλίκη τον μάλωνε πονηρά «Δημήτρη μου, Δημήτρη μου, μου το ΄κλεισες το σπίτι μου…» είπε. Η ζωή του, ανέφερε ο κ. Μιχαλολιάκος, ήταν ταινία από μόνη της. Σε μια από τις εξομολογήσεις του έλεγε ο Παπαμιχαήλ: «Γεννήθηκα στον Πειραιά. Η δική μου γενιά είναι η γενιά του πολέμου. Μεγαλώσαμε σε δύσκολες συνθήκες, μέσα σε καταστροφές και βομβαρδισμούς. Ο πατέρας μου είχε καφενείο και η μάνα μου, η κυρά Λένη μεγάλωνε δυο αγόρια ανάμεσα στο σπίτι και στο καφενείο. Παρ’ όλες τις κακουχίες, όμως, όλα τότε ήταν διαφορετικά. Υπήρχε η επικοινωνία της γειτονιάς κι οι αυλές των σπιτιών ήταν πάντα γεμάτες. Οι άνθρωποι ζούσαν όλοι μαζί κι ήταν όμορφα». Αυτήν την εικόνα μιας ζωής που έχουμε όλοι ξεχάσει. Την εικόνα ενός Πειραιά με αρχοντιά και αξιοπρέπεια. Αυτό ακριβώς είναι η σημαία μας. Γι’ αυτό είμαστε εδώ στη Δημοτική Αρχή. Για να ξαναβρεί ο Πειραιάς της καρδιάς μας την αρχοντιά και την αξιοπρέπειά του. Γι’ αυτό νικήσαμε τις απαγορευτικές δυσκολίες και το Δημοτικό μας Θέατρο λειτουργεί. Και δεν άνοιξε η πόρτα του επειδή φύσηξε ο αέρας, αλλά επειδή πολεμήσαμε. Γι’ αυτό θα ξαναχτιστεί και το παλιό ρολόι στη θέση που ήταν, όπως ήταν για να μη λείπει τίποτα από την αρχοντιά, από την υπερηφάνεια και την αξιοπρέπεια του Πειραιά». Υπενθύμισε επίσης ότι « αρχικά ο Δημήτρης προοριζόταν από τη μητέρα του να γίνει αρχιμανδρίτης, λόγω του αρχιμανδρίτη θείου του (αδερφού της μητέρας του). Μετά ήθελε να γίνει αεροπόρος για να εκδικηθεί ως γνήσιο ελληνόπουλο τους Γερμανούς, που προκάλεσαν τον πόλεμο. Στο γυμνάσιο, στο δεύτερο γυμνάσιο του Πειραιά του μπήκαν οι πρώτες ιδέες για το θέατρο. Στα 16 του βρέθηκε να παίζει τον Σάιλοκ, στον Έμπορο της Βενετίας. Στη συνέχεια δίνει εξετάσεις και περνά στη Δραματική Σχολή του Εθνικού και αρχίζει την μεγάλη πορεία προς την κορυφή. Δεν άργησε, βέβαια, να χτυπήσει την πόρτα ο κινηματογράφος και ο Φίνος. Το αστέρι άρχιζε να λάμπει. Οι ταινίες αμέτρητες όπως και οι επιτυχίες. Εκεί συναντιέται και με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, την άλλη κορυφαία και ζουν τα πάντα μαζί. Το αγαπημένο δίδυμο της ελληνικής κινηματογραφικής ιστορίας και το εκρηκτικό πρωτοσέλιδο της εποχής: Αλίκη & Δημήτρης! Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ μετά το γάμο, έζησε την πατρότητα την πιο ιερή στιγμή στη ζωή ενός άντρα. Ο Γιάννης έχει το αστραφτερό βλέμμα της Αλίκης και το περήφανο πρόσωπο του Δημήτρη. Το πάθος του Δημήτρη Παπαμιχαήλ ήταν από τα νιάτα του η αρχαία τραγωδία. Είναι η στιγμή που καταξιώνει κάθε μεγάλο Έλληνα ηθοποιό, η στιγμή που αγγίζει τις ιερές πέτρες των αρχαίων μας θεάτρων. Προμηθέας, Οιδίποδας, Αγαμέμνονας είναι μερικοί από τους κλασικούς ρόλους, που οδήγησαν τα χνάρια του στο Ηρώδειο και στην Επίδαυρο. Εκτός από τις ταινίες εποχής και τις σπουδαίες παραστάσεις, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ τραγούδησε και διαχρονικά τραγούδια με αξέχαστη μοναδική φωνή. Η αγάπη του για τον Πειραιά και η περηφάνια του για αυτήν την πόλη δεν σταματούν. Γι αυτό δεν διστάζει να μπει και στα κοινά. Δημοτικός Σύμβουλος με το συνδυασμό του Ανδρέα Ανδριανόπουλου το 1986, παραμένει ως το 1990. Διατελεί και Αντιδήμαρχος Πολιτισμού. Αυτόν τον καλλιτέχνη, αυτόν τον Πειραιώτη θυμόμαστε σήμερα σε ένα χώρο που είναι γεμάτος από εκείνον. Οι αναμνήσεις του είναι παντού παρούσες. Ας τις απολαύσουμε και ας διδαχτούμε από την μαγεία του Ελληνικού Πολιτισμού, από τη μαγεία της Τέχνης. Αυτή εξάλλου είναι διαχρονικά η δύναμη του ελληνισμού». Ο Δήμαρχος Πειραιά δεσμεύτηκε να συγκροτήσει μια επιτροπή υπό την Προεδρία του Επίτιμου Προέδρου κ. Παναγιώτη Κουβάτσου, η οποία με όλες τις νόμιμες διαδικασίες, θα διερευνήσει και θα προτείνει στο Δημοτικό Συμβούλιο τη μετονομασία συγκεκριμένης οδού σε οδό Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Μιλώντας, ο σκηνοθέτης, Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Βριλησσίων και αδελφός της Αλίκης Βουγιουκλάκη, κ. Τάκης Βουγιουκλάκης τόνισε μεταξύ άλλων: «Σήμερα είναι μια ιδιαίτερη μέρα για κάποιους από εμάς, που ζήσαμε από κοντά αυτόν τον τεράστιο καλλιτέχνη, που έγινε ο ταξιδευτής του κόσμου. Γιατί η τέχνη σε ταξιδεύει.» Αφού αναφέρθηκε στην προσωπική τους γνωριμία και στην επαγγελματική τους συνεργασία καθώς και στην τεράστια απήχηση που είχαν και εξακολουθούν και έχουν οι ταινίες, που έκανε μαζί με την Αλίκη, υπογράμμισε: « Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ ήταν ο αγαπημένος μου φίλος, ταξιδέψαμε μαζί σε όλο τον κόσμο. Ήταν αξιοπρεπέστατος, ευθύς, ντόμπρος, τίμιος και με τεράστιο φιλότιμο άνθρωπος. Ο Δημήτρης ήταν ένα τεράστιο ταλέντο. Είχα την ευκαιρία στην Επίδαυρο να τον δω Προμηθέα δεσμώτη με καταξιωμένους συνεργάτες δίπλα του. Όταν έβλεπες την παράσταση νόμιζες πως αυτός ήταν ο ηθοποιός και όλοι οι άλλοι ήταν μαθητές της Δραματικής Σχολής. Τέτοια διαφορά γκάμας υπήρχε». Κλείνοντας, συνεχάρη το Δήμαρχο κ. Βασίλη Μιχαλολιάκο για την πρωτοβουλία να οργανώσει ο Δήμος αυτή τη βραδιά για να τιμήσει αυτή την εξέχουσα προσωπικότητα. Εκ μέρους της οικογένειας του Δημήτρη Παπαμιχαήλ χαιρέτισε ο κ. Γιώργος Παπαμιχαήλ, ο οποίος υπογράμμισε: « Θέλω να ευχαριστήσω το Δήμο Πειραιά γι’ αυτήν την εκδήλωση. Για μας ήταν μεγάλη χαρά το γεγονός, ότι μας ζητήθηκε να βοηθήσουμε να οργανωθεί αυτή η έκθεση. Θα θέλαμε και εμείς σαν οικογένεια να ζητήσουμε να βοηθήσετε εσείς οι πολιτικοί, ώστε να λειτουργήσει αυτό το περίφημο Θεατρικό Μουσείο. Είναι κρίμα στην Ελλάδα να έχουμε τόσους σπουδαίους ηθοποιούς και να μην μπορούμε να εκθέσουμε τον πολιτισμό που δημιούργησαν. Ελπίζω οι ενέργειες του Δήμου Πειραιά να δείξουν σε όλο τον κόσμο, τι ήταν όλοι αυτοί οι άνθρωποι». Στα εγκαίνια παραβρέθηκαν: Ο βουλευτής κ. Τάσος Νεράντζης, ο επίτιμος Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Παναγιώτης Κουβάτσος, ο σκηνοθέτης και Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Βριλησσίων κ. Τάκης Βουγιουκλάκης, οι Αντιδήμαρχοι: κυρία Ευαγγελία Σαρρή και οι κ.κ. Ευστάθιος Κωνσταντούζος, Νίκος Αμοργιανός και Γρηγόρης Καψοκόλης, ο εντεταλμένος Δημοτικός Σύμβουλος κ. Ιωάννης Παππάς, μέλη της οικογένειας του Δημήτρη Παπαμιχαήλ και πολύς κόσμος. Την έκθεση επιμελήθηκε η ειδική σύμβουλος του δημάρχου κα Έρρικα Ανδριανοπούλου.
