Έστω και με μεγάλη καθυστέρηση και το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής ζητά τη μεταφορά της δίκης σ΄άλλο χώρο , εκτός του Κορυδαλλού .
Σε ψήφισμα που ενέκρινε , αναφέρει ότι συντάσσεται « με το αίτημα όλων των φορέων της πόλης του Κορυδαλλού, θεωρεί αναγκαία και ζητά τη μεταφορά της δίκης σε άλλη αίθουσα, εκτός των ορίων του δήμου καθώς ήδη από την πρώτη ημέρα της δίκης, επιβεβαιώθηκαν εν τοις πράγμασι όλα τα επιχειρήματα που συνηγορούσαν υπέρ της αλλαγής του χώρου διεξαγωγής της».
Συγκεκριμένα, τονίζει , « η αίθουσα στις φυλακές Κορυδαλλού αποδείχθηκε ανεπαρκής, από όλες τις απόψεις, αφού από τη μία επιβαρύνει σημαντικά τη λειτουργία των διπλανών σχολείων για το σύνολο της διάρκειας της δίκης αλλά πολύ περισσότερο ενόψει και των Πανελλαδικών εξετάσεων, ενώ από την άλλη φαίνεται να μην καλύπτει τις ανάγκες ασφαλείας και δημοσιότητας που απαιτούνται για την ομαλή διεξαγωγή της δίκης».
Ακόμη υπογραμμίζει ότι η δίκη αυτή , έχει «τεράστια συμβολική και πολιτική σημασία. Για πρώτη φορά μετά από το τέλος του Β’ ΠΠ, μια ναζιστική οργάνωση, η οποία εκπροσωπείται στο Κοινοβούλιο, κάθεται στο εδώλιο του κατηγορουμένου όχι για τις ιδέες της αλλά για τις εγκληματικές της πράξεις σε βάρος δημοκρατικών πολιτών, εκπροσώπων αριστερών οργανώσεων, συνδικαλιστικών φορέων και μεταναστών, οι οποίες συνεχίστηκαν και κατά την έναρξη της δίκης».
Το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής καταδικάζει απερίφραστα τις πράξεις της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης ΧΑ και θεωρεί υψίστης σημασίας για την προάσπιση της Δημοκρατίας, την απόδοση Δικαιοσύνης.
«Απέναντι στην εκκωφαντική σιωπή εκείνων που εξέθρεψαν το αυγό του φιδιού, το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής καλεί σε εγρήγορση τόσο τους πολίτες της Αττικής, τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα και τη νεολαία όσο και τα όργανα της συντεταγμένης πολιτείας, σε έναν διαρκή αγώνα για την άρση των οικονομικών, πολιτικών και κοινωνικών αιτίων που καλλιεργούν και εκτρέφουν φαινόμενα ξενοφοβίας, μισαλλοδοξίας, ρατσισμού, και ναζισμού» , αναφέρει και προσθέτει:.
«Για τη χώρα που πρωταγωνίστησε στον αγώνα κατά του φασισμού και μέτρησε εκατοντάδες χιλιάδες θύματα κατά τη διάρκεια του Β’ Π.Π, η απονομιμοποίηση του φασισμού ως μιας ακόμη «ιδεολογίας» και της Χρυσής Αυγής ως ενός ακόμα κοινοβουλευτικό κόμματος, αποτελεί πολιτικό και ηθικό χρέος απέναντι στην ιστορία της αλλά και τη νέα γενιά».
